Ingebroken

Elske* wordt weer misselijk als ze terugdenkt aan die keer dat ze in haar eigen huis werd belaagd door de loodgieter, die een spoedreparatie kwam uitvoeren. Haar vriendelijkheid had hij blijkbaar opgevat als aanmoediging en hij had geprobeerd haar te zoenen. Gelukkig had ze hem weten af te weren en uit haar huis gewerkt, waarna ze trillend en onthutst op de bank was geploft. Ze voelde zich vies, betast, aangetast.

De gedachten tolden door haar hoofd. Er had van alles kunnen gebeuren – ze zou geen partij zijn geweest voor de forse kerel. En ze twijfelde aan zichzelf; had ze misschien toch dubbele signalen gegeven? Maar dan nog, hoe haalde zo’n man het in zijn hoofd om te denken dat hij zomaar… Ze was er goed vanaf gekomen, dat besefte ze maar al te goed. Want het had heel anders kunnen aflopen.

Ingebroken
Bij vrienden van mij is ingebroken. Járen geleden. Maar ze vertelden er nog vaak over. “Het gaat niet eens om de bankpasjes. Zelfs niet om de auto die werd gestolen, “ zeiden ze dan. “De dief haalde  ook twee kleine prachtige beeldjes weg. En nog een paar andere dingen die voor ons persoonlijke waarde hadden. Daar heeft hij ons écht van beroofd. Want die waren onvervangbaar.”

Mijn vrienden hebben jarenlang het licht in de huiskamer laten branden. Dag en nacht. Om nieuwe dieven te laten weten dat ze klaarwakker en héél oplettend waren. Maar aan mij bekenden ze, dat het licht vooral voor henzelf was bedoeld. Om toch een beetje het gevoel van veiligheid terug te brengen, waarvan de dief hen óók beroofde.

Hulp
Gelukkig hebben mijn vrienden indertijd goede hulp gekregen, waardoor zij het trauma van de inbraak hebben kunnen verwerken. De scherpte is ervanaf en het licht hoeft niet meer dag en nacht aan te blijven. Zij hebben hun vrijheid hervonden.

Hoop
Bij ieder verhaal over seksueel misbruik, of seksueel grensoverschrijdend gedrag, dat ik van cliënten hoor, komt ook het verhaal van die vrienden weer bij me boven. Bij elke vorm van seksueel misbruik wordt er bij je ingebroken. Wordt er iets van jou gestolen met een heel persoonlijke, onvervangbare waarde. En is jouw leven vanaf dat moment ingrijpend veranderd. Maar ook hier geldt, dat dit niet het eind van het verhaal hoeft te betekenen. Er zijn echt goede manieren om zelfs zo’n groot en ingrijpend trauma te verwerken en te helen. Ook dát zie ik in mijn praktijk.

Bevrijding
Elske, uit het begin van deze blog, is de dag na het incident naar de loodgieter gereden en heeft hem geconfronteerd met zijn handelwijze. Trillend en bibberend, maar ze deed het. De loodgieter bleek veel minder imponerend dan in haar bange herinnering en maakte zelfs zijn excuses.

En Elske? Zij voelde zich bevrijd van de last van de schaamte en angst. Zij voelde zich krachtig en trots op zichzelf.

Ben jij ooit seksueel misbruikt, op wat voor wijze dan ook, en heb je daar nog last van? Blijft bij jou ook “dag en nacht het licht aan”? Blijf daar dan niet mee lopen, maar zoek hulp. Jouw seksualiteit is van jou en van niemand anders. Jij hebt het recht op vrijheid in je hoofd en in je lijf. Jij hebt het recht om jouw vrouwzijn in alle volheid te leven en ervan te genieten. Jij bent van JOU en ik help je er graag bij dat weer in jezelf te ontdekken en uit te leven.

*dit is een waargebeurd verhaal. Om redenen van privacy is de naam van Elske verzonnen.

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

JE SUIS! Waarom Keulen niet bijzonder is.

De  gebeurtenissen in Keulen in de Nieuwjaarsnacht veroorzaken wereldwijd een schok van ontzetting en het nieuws wordt erdoor beheerst. Getroffen vrouwen doen massaal aangifte wegens aanranding, diefstal en zelfs verkrachting. Niet alleen in Keulen, maar ook in Hamburg en andere Duitse steden. Rechtse partijen en social media jagen de vluchtelingenhaat nog eens aan. Hun tegenstanders verzwijgen juist de nationaliteiten van de vermeende daders. In de NRC solliciteert Monique Samuel naar de functie van VN- vrouwenvertegenwoordiger. En ook “Free a Girl” haalt het nieuws door naakt op straat te protesteren tegen de “verkrachtingscultuur”.

De gezagsdragers adviseren
Inmiddels is in Keulen de chef van politie met pensioen gestuurd en staat ook de positie van de burgemeester onder druk. Zij adviseerde vrouwen om mannen “op ten minste armlengte te houden”. Intussen zijn de slachtoffers niet alleen meer de aangerande vrouwen, maar ook gewone burgers, die opnieuw hun (moslim)geloof moeten verdedigen tegen doorgeslagen lafaards.

Beeldvorming
Wat ik mij bij dit alles afvraag is: wat doet de berichtgeving over deze incidenten nu eigenlijk met jou en mij? Met vrouwen die dagelijks, hun leven lang al, allereerst als vrouw en daarna pas als mens, functionaris of professional worden gezien. Die er hun leven lang al mee te maken hebben dat ze, als vrouw van vlees en bloed, vooral als vlees worden gezien. Wat doet het met jou en mij, als wij – opnieuw – verantwoordelijk worden gemaakt (“hou’m op armlengte!”) voor de seksuele aandrift van mannen om ons heen? Wat gebeurt er in ons hoofd, wat gebeurt er met ons zelfbeeld? Wat doet het met onze vrijheid om te zijn wie we zijn? Op welke manier beïnvloedt het hele scala van berichten de manier waarop wij naar onszelf kijken?

Niets nieuws
De daders van de aanrandingen in Keulen (b)lijken asielzoekers te zijn, vluchtelingen uit islamitische landen. Deze mannen hebben een beeld van vrouwen dat we in het westen “ouderwets” noemen. Maar is dat wel zo ouderwets? Jij en ik weten toch als geen ander, dat seksueel grensoverschrijdend gedrag óók in de westerse samenleving aan de orde van de dag is? Ook toen er nog geen islamiet in de buurt was, werden Hollandse vrouwen aangerand, bepoteld, vernederd en verkracht. Door buurmannen, collega’s, vrienden, echtgenoten, vaders, grootvaders en dit gebeurt nog steeds. Door mannen die de vrouw als ondergeschikt zien. Als vlees, dat je naar jouw believen mag aanraken, benaderen, gebruiken. Mannen die menen te weten wat goed is voor jou, voor mij, voor ons vrouwen.

Daarom schuilt er in mijn ogen een gevaar in de collectieve verontwaardiging van ministers en gezagsdragers.

Je suis!
Want waar vrouwen, over de hele wereld, vechten voor het recht op zelfbeschikking over hun lijf en leven, bekruipt mij intussen het gevoel dat ik in mijn eigen land dit recht, deze vrijheid, dreig kwijt te raken aan een overheid die opnieuw vrouwen wel eens zal vertellen wat goed voor hen is. Die vrouwen vertelt, dat we mannen “op armlengte” moeten houden. Of die maatregelen gaat nemen “om ons te beschermen”. En daarbij de impliciete boodschap geeft, dat wij vrouwen niet voor onszelf kunnen zorgen. Dat we bescherming nodig hebben. De boodschap dat we terecht bang zijn, omdat de wereld groot en boos is en wij vrouwen zwak en klein.

En dat zint mij niet. Want ik geloof juist in de onverwoestbare levenskracht van vrouwen.

Kracht
De levenskracht waarmee ze kinderen dragen, baren, voeden en opvoeden. De levenskracht waarmee ze op hun 63e een opleiding beginnen en een eigen praktijk starten waarin ze hun passie (eindelijk) leven. De levenskracht waarmee ze op hun 70e nog aan een nieuwe relatie beginnen. De kracht waarmee ze op hun 10e voor hun jongere broertje zorgen omdat mama ziek is. En zo zijn er nog tientallen voorbeelden te bedenken.

Ik wijd mijn leven aan het helpen van vrouwen om die kracht te ont-dekken en in te zetten. En daarbij wil ik me niet laten uitspelen tegen een religie. Seksueel misbruik, seksueel grensoverschrijdend gedrag en patriarchaal denken, zijn van alle tijden, van alle landen, van alle geloven en van alle leeftijden.

Grenzen
Misdaad dient bestraft te worden. Misdaad van de ene mens tegen de andere. Iedere misdaad die de persoonlijke grenzen van een andere mens overschrijdt, of het nu inbraak is of diefstal, aanranding, verkrachting of moord is. De persoonlijke grens van ieder mens is een heilige grens, die je niet zonder toestemming en met instemming van de ander over gaat. Of het nu een man of een vrouw is, een christen of atheïst, een moslim of een kopt, een asielzoeker of een westerse burgemeester. Daarvoor hoef je elkaar niet op armlengte te houden. Daarvoor hoef je een ander slechts te behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden.

Ben jij ooit seksueel misbruikt, op wat voor wijze dan ook, en heb je daar nog last van? Blijf daar niet mee lopen, maar zoek hulp. Jouw seksualiteit is van jou en van niemand anders. Jij hebt het recht op vrijheid in je hoofd en in je lijf. Jij hebt het recht om jouw vrouwzijn in alle volheid te leven en ervan te genieten. Jij bent van JOU en ik help je er graag bij dat weer in jezelf te ontdekken en uit te leven.

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin