Hoe altijd jezelf willen zijn tot lijden leidt

“Maar ik vind het zo moeilijk om mezelf te zijn,” vertelde ze me. Als ze zichzelf is, heeft ze conflicten met haar man, haar puberzoon en haar ouders. Maar als ze niet zichzelf is, ervaart ze innerlijke conflicten die haar veel energie kosten. Ze komt bij mij in de praktijk om te leren hoe ze meer “zichzelf” kan zijn, zonder al die conflicten. Maar wat is dat eigenlijk, “jezelf zijn”? En kun je ooit niet “jezelf” zijn…

Vragen waar velen tegenwoordig mee worstelen. De goeroe’s van deze tijd claimen geluk en vrede als je jezelf bent. Daarmee wordt het concept van jezelf zijn tot ultiem levensdoel verheven. En zo creëren we met ons allen meteen een heleboel ongenoegen en strijd. Want het blijkt verrekte moeilijk om 100% van de tijd volledig jezelf te zijn. En als je dat dus niet bent, dan moet er iets gebeuren om ervoor te zorgen dat je het wel weer kunt zijn. Je moet weg bij dat werk, je moet weg uit die relatie of je moet breken met die ouders die het jou zo moeilijk maken om jezelf te zijn.

Wat bedoel je met “jezelf zijn”?
Wat wordt er nu eigenlijk bedoeld als we het hebben over “jezelf zijn”? Jezelf zijn staat voor veel mensen die ik spreek, voor altijd authentiek zijn, altijd doen en zeggen wat jij vindt. Een voorbeeld: je bent op je werk en je bent opeens ongesteld geworden. Met je vriendinnen praat je daar makkelijk over en vraag je gerust om een tampon of maandverbandje op zo’n moment. Bij hen kun je helemaal jezelf zijn. Maar op je werk merk je dat je dat niet doet. Je geneert je voor je collega’s en verzint een smoesje om even naar de winkel te gaan om iets te halen. In jezelf denk je: “Dit is niet oké, ik moet hier toch gewoon mezelf kunnen zijn…?” Ander voorbeeld: je bent niet zo’n uitgaanstype en houdt meer van met een boekje in een hoekje te zitten dan van een drukke feestavond. Maar je partner is dol op Guus Meeuwis en heeft kaartjes geregeld om jullie jubileum te vieren. “Súper leuk”, hoor je jezelf zeggen, terwijl het je eigenlijk vreselijk lijkt. Je bent weer niet “jezelf” en geeft jezelf of misschien zelfs je partner daarvan de schuld.

Jezelf zijn is moeilijk
Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te verzinnen, waardoor je kunt gaan denken dat jij het moeilijk vindt om “jezelf” te zijn. En dat je het dus eigenlijk niet goed doet. Maar er zou wel eens iets heel anders aan de hand kunnen zijn.

Aangepast of niet
Als kind hebben we geleerd ons aan te passen aan de algemeen geldende normen en regels. Als we dat goed deden, waren we goede kinderen. Als we rebels waren en onze eigen gang gingen, werden we bekritiseerd of gestraft. Die kritische stemmen van onze opvoeders (ouders, leerkrachten e.d.) klinken nog steeds in ons binnenste en zijn daar onze innerlijke critici geworden. Het “jij doet dit niet goed” is als een algemeen gevoel van “jij bent niet goed” in ons onderbewuste opgeslagen. En dit gevoel van “niet goed” hangt dan ook als labeltje aan hoe we afmeten of we eigenlijk wel “onszelf zijn”.

Authentiek of a-sociaal
We geven een hoge positieve waardering aan “onszelf”, aan authentiek zijn. Authentiek zijn koppelen we aan eerlijk zijn en eerlijk zijn waarderen we zeer hoog. Maar altijd “jezelf zijn” is hartstikke asociaal! Als je een afspraak op het laatste moment afzegt omdat je plotseling moe bent, ben je “jezelf”, maar zadel je de gastvrouw wel op met een overschot aan lekkere hapjes en drankjes die ze voor de gelegenheid had ingekocht. Nog afgezien van de teleurstelling die het haar geeft. Als je je partner verwijt dat hij kaartjes voor dat concert kocht terwijl hij toch weet dat jij daar niet van houdt, ben jij misschien wel jezelf, maar ben je ook bot en ongevoelig voor het gebaar dat hij wilde maken.

Loyaal
Jezelf zijn gaat over loyaal zijn aan je eigen waarden en over weten welke waarden jij prioriteit geeft in je leven. Om dat te kunnen, moet je die waarden wel kennen.

Jezelf zijn gaat over volwassen zijn en soms je eigen voorkeuren opzij zetten om de ander tegemoet te komen en zo te bouwen aan hechte relaties. Om dat te kunnen, heb je een stevige interne verbinding nodig met je eigen basis.

Jezelf zijn gaat over zelfrespect en vooral zelfacceptatie en is een innerlijk, maar ook eenzaam proces. Je kunt nooit iets anders zijn dan “jezelf”, ook al doe je dingen die niet bovenaan jouw prioriteiten- of voorkeurslijstje staan. Dat staat het “jezelf zijn” echt niet in de weg!

Altijd jezelf
“Jezelf” ben je, met alles wat er is en wat er niet is. Jezelf ben je, met al je voorkeuren en antipathieën. Jezelf ben je, met al je pijn die nog  verwerkt mag worden en al je overwinningen die je al behaald hebt. Jezelf ben je, met je mooie kanten en met je duistere kanten. Je bent ALTIJD jezelf, of je dat nu deelt met anderen of niet. Je kunt nooit niets anders zijn dan jezelf, of je daar nu trouw aan bent of niet, of je dat nu voelt of niet.

In mijn therapie en coaching begeleid ik jou bij het ontdekken van jouw innerlijke waarden en help ik je jouw levenskoers uit te stippelen met die waarden als basis. Ik help je los te komen van oude pijn die zich in jouw innerlijk heeft vastgezet als oordeel of afwijzing. En ik leer je krachtig te staan, ook in die situaties waarin misschien geen ruimte is om jouw kwetsbare zelf volledig te laten zien. Op zo’n manier, dat je daar wel volledig aanwezig kunt zijn.

 

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Hoe je Innerlijke criticus je leven vergalt

“Ik moet gewoon beter mijn best doen,” verzuchtte ze, “dan zou iedereen tevreden zijn en voelde ik me niet de hele tijd zo opgejaagd.” Ze kwam bij me met klachten over depressieve gevoelens en een gevoel van de hele tijd overvraagd zijn. Ze had een leuke baan, best fijne relatie en zag er goed uit. Ze zorgde voor haar moeder, die weduwe was en niet meer goed vooruit kon. Niets om over te klagen, op het eerste gezicht. Waarom voelde ze zich dan toch zo leeg van binnen en schaamde ze zich zo als ze eens iets voor zichzelf deed of vroeg…

Deze vrouw kon het eenvoudigweg niet goed doen, omdat haar Innerlijke Criticus haar voortdurend op de huid zat. Deze stem van binnen die haar steeds vertelde dat wat ze deed niet goed genoeg was. Dat ze beter voor zichzelf moest opkomen en haar grenzen moest aangeven. Maar haar ook influisterde dat ze egoïstisch was omdat ze liever met een vriendin ging wandelen dan bij haar moeder op de koffie gaan.

Verborgen stem
Deze verborgen stem zit in ieder van ons. Bij sommigen van ons is hij (of zij) constant aan het woord en is hij een keiharde slavendrijver die zelfs tot suïcidale gedachten kan leiden. Bij anderen is het een weliswaar minder harde, maar nog altijd niet aflatende stroom van kritische gedachten. Maar allemaal hebben we er in meerdere of mindere mate last van.

Wat is dat nou, die innerlijke Criticus? Waar komt hij vandaan en
waarom hebben we er zo’n last van?  En vooral, wat kun je ertegen doen?

Leren hoe het hoort
De innerlijke Criticus ontstaat al heel vroeg in ons leven. Vanaf onze geboorte worden we omringd door volwassenen (ouders, opa’s e en oma’s, leraren enzovoorts) die ons proberen op te voeden tot een verantwoordelijk, succesvol, geaccepteerd en als het even kan ook nog vriendelijk lid van de maatschappij. Om dat te kunnen zijn is het nodig dat we leren “hoe het hoort”. Een heel normaal en noodzakelijk proces om later mee te kunnen doen. Maar die ouders en andere opvoeders dragen allemaal hun eigen verhaal van angst, afwijzing en kwetsbaarheid met zich mee. En of ze het nu willen of niet, ze dragen dat op ons over door ons te waarschuwen: “Wat zullen de buren wel denken als je er zó bij loopt”, “Jij zult het nooit ver schoppen als je zo lui blijft”, “Dikke meisjes worden nooit aangenomen”, “Kinderen die vragen, worden overgeslagen”.

Om te kunnen overleven moet het kind zich met alle zintuigen afstemmen op haar omgeving. Het kind voelt daarom alles wat de ouders bij zich dragen aan angst, verdriet, boosheid, afwijzing, bezorgdheid en dergelijke. Zelfs al worden deze gevoelens niet geuit, het jonge kind pikt het allemaal op. Het kind kan er nog geen woorden aan geven, en slaat deze (subtiele) energieën diep in het onderbewuste op. Later vormen ze de lading waarmee de innerlijke Criticus zich voedt.

Mannen én vrouwen
Generaliserend gesproken hebben vrouwen meer last van een zelfondermijnende

innerlijke Criticus (naar binnen gericht) en uit deze zelfde energie zich bij mannen
meer in de vorm van een innerlijke Rechter (naar buiten gericht). De innerlijke Rechter
ziet heel precies wat er mis is bij de ander. Intimiteit in relaties wordt als onveilig
ervaren en op deze manier wordt de ander op afstand gehouden.

Waarom eigenlijk een innerlijke criticus?
De Criticus heeft de taak overgenomen van je ouders en opvoeders. Hij heeft geen ander doel dan jou te beschermen tegen sociale uitsluiting, afkeuring, gevaarlijke situaties en dergelijke. Omdat hij geprogrammeerd is door je omgeving met allemaal “do’s en don’ts”, kan hij dat niet anders doen dan door het constant leveren van kritiek.

Hoe herken je de innerlijke Criticus?
Je herkent de criticus doordat haar zinnen vaak beginnen met  “Je zou eigenlijk… moeten”:  aardiger zijn (anders moeten ze je niet meer), wat assertiever zijn (anders lopen ze over je heen), beter opletten (anders denken ze dat je dom bent), niet zo bijdehand moeten zijn (anders denken ze dat jij jezelf beter vindt), harder werken (anders verlies je je baan), minder hard moeten werken (anders krijg je een burnout), meer zin in seks moeten hebben (anders gaat je relatie eraan), minder zin in seks moeten hebben (anders ben je een slet), enzovoorts enzovoorts…. het houdt nooit op!

Wat kun je ertegen doen?
Je Criticus hoeft niet weg! Maar hij hoeft ook zeker niet de regie in je leven te hebben. Het beste wat je kunt doen is naar je innerlijke Criticus luisteren. Onderzoek wat hij je wil zeggen en voor welk gevaar hij je probeert te beschermen. En neem  vervolgens de regie over je leven in je eigen hand. Dat is overigens makkelijker gezegd dan gedaan. Afhankelijk van de kracht en lading van je Criticus (sommige zijn echt heel destructief en sterk), kan het nuttig zijn om hulp te zoeken bij het neutraliseren en omkeren van je Criticus.

Tip: Schrijf eens een dag of twee al deze kritische interne gedachten op. Dit doe je om inzicht te krijgen in de taal van jouw Innerlijke Criticus en haar stem te herkennen. Je creëert hiermee al direct een beetje afstand tussen jouw eigen, bewuste Ik en de energie van de innerlijke Criticus die huist in je onderbewuste. Je kunt een creatieve vorm vinden om de energie van de Criticus mee uit te drukken: maak eens een collage, boetseer hem/haar of maak een woordwolk van zijn woorden. Ook dit helpt bij het zorgen voor afstand tussen jouw eigen gedachten en die van je Criticus.

Laat jouw Criticus je geen moment met rust en wil je het gevoel dat je het ook eens goed doet? Zoek dan hulp bij een vertrouwde coach of therapeut die je kan helpen de onderliggende oorzaak van je strenge innerlijke criticus te helen.


Bronnen:
De innerlijke criticus ontmaskerd – Stone, Stone (1993)
Ik (k)en mijn ikken – Brugman, Budde, Collewijn (2012)
SoulCollage® evolving – Frost (2010)


Elma van der Salm is (levens)coach en psychosociaal therapeut met een warm hart voor vrouwen die meer rust, meer ontspanning, meer zelfvertrouwen en meer vrijheid willen ervaren. Vanuit een ruime levenservaring, met vakkennis en op persoonlijke wijze helpt ze je jouw doelen te bereiken. Waar nodig gaat zij dieper en helpt ze je ook bij het verwerken van traumatische herinneringen met behulp van onder andere EMDR. Behandelingen worden mogelijk (deels) vergoed vanuit de aanvullende verzekering. Er zijn geen wachtlijsten. Vrijblijvend en kostenloos kennismakingsgesprek gaat vooraf aan de intake.

 

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Complimenten? Liever niet…

Complimenten? Liever niet!

“Wat zie je er goed uit vandaag!” Een lieve collega begroet jou met deze woorden. Hoe vaak hoor jij jezelf in zo’n situatie iets zeggen als: “Oh, nou, ik heb geen oog dichtgedaan,” of: “Pfff… ik in mijn oude kloffie…?” Wat maakt het toch zo moeilijk om een compliment aan te nemen. De meeste mensen bedoelen het immers gewoon aardig en willen dat je een goed gevoel krijgt over jezelf.

Voor opvallend veel vrouwen is het nog steeds ontzettend lastig om met complimenten om te gaan. Hoe komt dat toch en vooral: is er iets aan te doen? Hieronder bespreek ik de vier belangrijkste redenen voor complimentvrees en geef ik je een effectief driestappenplan dat je helpt om een compliment aan te nemen.

1. Je hebt een laag gevoel van eigenwaarde
Een recente studie[1] wijst uit dat mensen met een laag zelfbeeld de meeste moeite hebben met complimenten. Als je zelf denkt dat je niet helemaal oké bent, of dat je het niet waard bent om aandacht te krijgen, zul moeite hebben te begrijpen dat anderen leuke dingen aan jou zien, laat staan dat ze dat over je zeggen. Volgens de studie versterken complimenten juist het gebrek aan eigenwaarde, omdat je denkt dat de ander liegt. Sterker, als jouw geliefde jou een compliment geeft, kan het zelfs de relatie beschadigen, omdat jij niet kunt geloven dat de ander de waarheid spreekt. Als dat wantrouwen in de relatie sluipt, kan dat heel nare gevolgen hebben.

2. Je zelfbeeld klopt niet met het compliment
Een andere reden waarom complimenten je een ongemakkelijk gevoel kunnen geven, is omdat het compliment niet klopt met de manier waarop je jezelf ziet. Cognitieve dissonantie is het pijnlijke gevoel dat wij krijgen, wanneer de werkelijkheid niet (b)lijkt te kloppen met wat wij geloven over onszelf of over de wereld om ons heen. Cognitieve dissonantie is één van de krachtigste fenomenen in de psychologie en zorgt voor veel stress.

Een voorbeeld maakt het misschien duidelijk. Stel je voor, je collega zegt: “Jij bent zó slim! Je weet altijd precies wat je moet zeggen tijdens het overleg!” Als jij jezelf niet slim of competent vindt, veroorzaken deze woorden negatieve emoties, terwijl je die persoon verdenkt van te weinig inzicht of haar beoordelingsvermogen in twijfel trekt. Je hecht dus meer geloof aan je eigen overtuiging en brengt de ander innerlijk in diskrediet. Dat is minder pijnlijk en kost minder energie dan het kost om jouw eigen overtuiging tegen het licht te houden.

Om het ongemakkelijke gevoel, dat deze cognitieve dissonantie geeft, te verminderen, reageren mensen vaak op een compliment met een weerlegging. Bijvoorbeeld door te zeggen: “Nou, het viel toevallig goed uit,” of: “Beginnersgeluk, hahaha.”

3. Onderpresteren om je zelftwijfel te temmen
Ben jij er zo één die de lat liever te laag dan te hoog legt? Dan hoor je vast ook regelmatig dat je meer kunt dan je denkt. De lat laag leggen vergroot de kans dat je jouw eigen verwachting (en die van anderen) overtreft.

Als jij een compliment krijgt, voel je de druk om te presteren of uit te blinken. En dát veroorzaakt een enorme druk. Als jouw leidinggevende zegt: “Doe jij dit maar, dan weet ik zeker dat het goed komt,” voel je eerder angst dan vertrouwen. Als je het gevoel hebt dat andere mensen je heel hoog hebben zitten, kan zelftwijfel ertoe leiden dat je angstig in je schulp kruipt. “Geen druk!”, roep je half-grappend, terwijl jij voelt dat het slechts een kwestie van tijd is voordat je door de mand valt en de ander teleurstelt.

4. Je bent nou eenmaal bescheiden
 “Bescheidenheid siert de mens.” Wie kent deze “oerhollandse” woorden niet. Veel vrouwen weten echt niet goed hoe ze moeten reageren wanneer ze een compliment krijgen: “Jij bent zo’n leuke vrouw.” “Je bent mijn fijnste collega!” of “Jij hebt echt een talent voor mensen.” Als je dan reageert met “Ja, ik weet het,” klink je als een arrogante bitch. Complimenten aanvaarden wordt soms eerder gezien als arrogantie dan als het vermogen een positieve bevestiging te kunnen accepteren. (Dit filmpje met Prinses Beatrix is daarvan een treffend voorbeeld.)

Hoe neem je een compliment dan wel in ontvangst?
Als je moeite hebt complimenten te accepteren, kan dat een symptoom zijn van een onderliggend probleem. Het transformeren van de negatieve overtuigingen die je over jezelf hebt is geen eenvoudige opgave. Maar het is meer dan de moeite waard jouw innerlijke overtuigingen in lijn te brengen met de werkelijkheid dat ook jij een waardevol mens bent die een plaats heeft op deze wereld. Samen met een coach kijken naar de oorsprong van dat lage gevoel van eigenwaarde kan je dan de moeite waard blijken.

Tot slot geef ik je graag mijn effectieve drie-stappenplan voor het aannemen van een compliment.

  1. Luister naar wat de ander zegt. Stop met wat je aan het doen bent, sta even stil en laat de woorden binnenkomen.
  2. Neem even pauze en luister in jezelf naar wat je zou willen zeggen. Ben je geneigd het compliment af te wimpelen? Registreer dat en laat die gedachte dan los.
  3. Kijk de persoon die het compliment geeft in de ogen en zeg: “Dankjewel, wat fijn om te horen, dat vind ik een mooi compliment.”

Voelt het nog steeds ongemakkelijk of roept het compliment veel pijn op? Zoek dan hulp bij een vertrouwde coach of therapeut die je kan helpen de onderliggende oorzaak van je lage zelfbeeld te helen.


[1] https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0022103116302943


 

Elma van der Salm is (levens)coach en psychosociaal therapeut met een warm hart voor vrouwen die meer rust, meer ontspanning, meer zelfvertrouwen en meer vrijheid willen ervaren. Vanuit een ruime levenservaring, met vakkennis en op persoonlijke wijze helpt ze je jouw doelen te bereiken. Waar nodig gaat zij dieper en helpt ze je ook bij het verwerken van traumatische herinneringen met behulp van onder andere EMDR. Behandelingen worden mogelijk (deels) vergoed vanuit de aanvullende verzekering. Er zijn geen wachtlijsten. Vrijblijvend en kostenloos kennismakingsgesprek gaat vooraf aan de intake.

 

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin
Blog Elma van der Salm Eindhoven _Moeiteloos

De kunst van vrouw zijn

De Servische kunstenares Marina Abramovic is bekend om haar confronterende performing art waarbij zij zelf onderdeel uitmaakt van het kunstwerk. Beroemd is haar opstelling The Artist is Present[1] waarbij zij, zittend op een stoel, mensen uitnodigt tegenover haar plaats te nemen. De kunstenaar en de bezoeker kijken elkaar in de ogen en maken in alle kwetsbaarheid contact, zonder woorden. Dagenlang zetten zich totale vreemden tegenover de kunstenaar – zij kijkt, ontmoet, raakt en wordt geraakt. Menselijk contact op de vierkante meter. Totdat uit het publiek haar ex-geliefde plaatsneemt op de stoel tegenover haar. Minutenlang kijken ze elkaar aan, wordt er niets uitgesproken, en tegelijk alles gezegd. Tranen van ontroering stromen over haar wangen en voor zowel de aanwezige museumbezoekers als de miljoenen kijkers op YouTube zijn het magische momenten van medemenselijkheid en sympathie.

Een mens als object
Al in 1974 maakte Abramovic haar installatie Rythm 0[2] – een eveneens zeer confronterende opstelling, die ik deze week tegenkwam op Facebook. Op een tafel liggen uitgestald 72 voorwerpen en Abramovic neemt plaats naast de tafel. De uitnodiging aan de bezoekers is om zelf een kunstwerk te creëren met de kunstenaar als object.

Waar in het begin de bezoekers haar strelen, kusjes geven en cake voeren, draait de sfeer, wanneer iemand begint haar kleding kapot te snijden met scheermesjes. Het gaat steeds verder en Abramovic staat daar, los van zichzelf, apathisch, als object. Het wordt de hel. Haar kleding wordt weggesneden, zij wordt in haar hals gesneden, een man drinkt haar bloed en een ander probeert haar te verkrachten. Er ontstaan opstootjes als iemand het neergelegde pistool laadt met de ene kogel die op tafel ligt en het tegen het hoofd van de kunstenaar zet. Het meest bizarre moment is, wanneer na zes uur wordt omgeroepen dat de voorstelling voorbij is. Abramovic komt tot leven en loopt besmeurd, beklad en met tranen in haar ogen op de mensen af, die zich geschrokken terugtrekken. Zij kunnen niet verdragen dat zij weer menselijk is geworden.

Geen mens
Wat me raakt in dit verhaal is niet eens haar moed om zich zo te objectiveren en daar de volledige verantwoordelijkheid voor te nemen (hoewel ik ook dat bijzonder dapper vind). Nee, wat mij vooral raakt, is de onmenselijke reactie van de bezoekers op deze vrouw als object. Als de kunstenaar uitstraalt dat zij een object is, wordt zij als object behandeld. De bezoekers overschrijden alle grenzen van menselijkheid in wat zij haar aandoen, zolang zij dat object is.

Erfenis van eeuwen
Vrouwen zijn eeuwenlang als object behandeld. Tot honderd jaar geleden verloor een vrouw haar zelfbeschikkingsrecht als ze trouwde. Pas in de jaren negentig van de vorige eeuw werd verkrachting binnen het huwelijk strafbaar gesteld. Nog steeds zijn er culturen waar de vrouw niet zelf haar levenspartner kiest omdat zij daar zogezegd niet bekwaam voor zou zijn. Al dat ontkennen van haar menselijkheid, haar recht op zelfbeschikking en op het inrichten van haar eigen leven – daarvan draagt iedere vrouw de sporen in haar denken en voelen mee. We noemen dat de moederwond.

Hardnekkig beeld
Gelukkig is er al veel ten goede veranderd. Toch leven veel vrouwen nog steeds met het beeld in hun hoofd dat zij altijd maar moeten voldoen aan de wensen van anderen. Zij “zien” zichzelf niet in hun menselijkheid – en worden dus ook niet gezien door hun omgeving. En dat geeft veel pijn, frustratie en verdriet.

Het is klaar!
Neem vanaf vandaag je plek in! Maak contact met je eigen menselijkheid, wees menselijk en laat dat zien. Houd rekening met jezelf, neem jouw behoeften serieus en wees zacht naar jezelf. Stop met van jezelf een object te maken dat er niet toe doet. Je doet er wél toe! Jouw lichaam is van jou en van niemand anders. Jouw geest is van jou en van niemand anders. Jouw gevoelens zijn van jou en dienen gerespecteerd te worden, in de eerste plaats door jezelf.

Vind je dit moeilijk? Weet je niet goed wat jouw grenzen dan eigenlijk zijn op je werk of in je relatie? Ben je uitgeput van het niet-voelen en wil je het anders? In mijn werk als Vrouwentherapeut heb ik al vele vrouwen geholpen hun eigen waarde weer te vinden. Praktisch, met een warm hart en effectief. Bel gerust voor een vrijblijvende kennismaking.

 

 

[1] The artist is present

[2] Marina Abramovic vertelt over Rhythm 0

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Als je relatie je ongelukkig maakt – deel 3: Kwetsbaarheid

We verlangen allemaal naar liefde. Toch gaat er veel mis op dat gebied. In mijn praktijk -en daarbuiten- kom ik veel vrouwen tegen, die het maar niet lukt gelukkige, liefdevolle relaties te hebben. Ziekmakende relaties zijn relaties waarin een aantal heel belangrijke zaken ontbreken. In deze reeks blogs, behandel ik de verschillende elementen één voor één en leg uit waarom ze zo belangrijk zijn. Deze week: Kwetsbaarheid

Kwetsbaarheid als kracht
Echt kwetsbaar kunnen zijn, is het meest krachtige teken van een geheelde persoonlijkheid. Wie echt kwetsbaar kan zijn, is niet te kwetsen. Door het leven heen zijn we op ontelbare manieren gekwetst. Hoe groot of hoe klein ook, op al die kwetsuren hebben we vaak gereageerd met een afweerreactie. Dat is op zichzelf een heel gezond, maar onbewust proces. En het nadeel eraan is namelijk, dat het onbewuste soms té snel de conclusie trekt dat er gevaar dreigt. In onze jeugd kunnen we het verschil nog niet goed maken tussen wat echt gevaarlijk is en wat alleen maar gevaarlijk lijkt. Uit zelfbescherming kiezen we dan te snel een afwerende reactie.

Onveiligheid en afweer
Bijvoorbeeld: je bent een jaar of vier en je doet iets onhandigs. Je vader wordt boos en verheft zijn stem en zegt iets als “jij bent ook altijd zo onhandig, wat moet er van jou terechtkomen!” Voor een kind is een dergelijke “aanval” is hartstikke onveilig en pijnlijk. Je bent immers totaal afhankelijk van je ouders. Niet alleen voor onderdak en voedsel, maar juist ook voor warmte en genegenheid. OM die pijn niet te voelen, kies je onbewust voor een overlevingsreactie. Je geeft bijvoorbeeld een grote mond, je trekt je geschrokken terug in jezelf of je verstijft en weet niet meer wat je moet doen.

Iedere keer als je je onveilig of angstig voelt, zul je jezelf proberen te beschermen door het herhalen van die allereerste afweerreactie. En hoe vaker je dat doet, hoe sterker de drang tot bescherming zal worden. Op den duur wordt het een gewoonte en zul je jouw afweerreactie te pas en te onpas inzetten om maar te voorkomen dat je gekwetst wordt.

Vervelend bij-effect
Wat je alleen niet beseft, is dat die beschermende reactie ook een negatief bij-effect heeft, namelijk dat je het contact met de ander verliest. Iedere afweerreactie is tot op zekere hoogte destructief voor onze relaties. We zijn dan weliswaar veilig, maar eenzaam. Want net zo goed als we gemaakt zijn om onszelf voor pijn te behoeden, zijn we gebouwd voor sociale interactie. Mensen hebben elkaar nodig om te kunnen leven. Afweerreacties zijn nodig om te overleven. Een succesvolle afweerreactie maakt dat je het vermogen om kwetsbaar te zijn verliest.

Afweer doodt
Het verlies van kwetsbaarheid, van werkelijk kwetsbaar kunnen zijn, is dodelijk voor een relatie. Je ontzegt jezelf de kans op écht contact dat jou doet groeien, opbloeien, ontspannen, veilig zijn.

Leven met een partner die zijn of haar kwetsbaarheid niet kan tonen, maakt eenzaam. Je kunt het gevoel hebben dat je constant op je tenen moet lopen om hem of haar niet boos te maken. Of je hebt het gevoel dat je jouw partner nooit echt kunt bereiken en dat je er alleen voor staat.

De weg eruit
Wat kun jij nu zelf doen om (weer) kwetsbaar te durven zijn?

Het antwoord op een overactief afweersysteem dat maakt dat je niet kwetsbaar kunt zijn, is compassie (medegevoel). Dat begint met het hebben van compassie voor jezelf. Voor jouw eigen kwetsuren. Voor jouw eigen bange, gekwetste kind dat zo snel afweert, als er gevaar dreigt. Regelmatig mediteren om die zelfcompassie te oefenen kan je helpen uit je afweerreactie te blijven.

Compassie: liefde in actie
Door compassie met jezelf te hebben, zul je meer veiligheid in jezelf ervaren. Tegelijkertijd worden jouw eigen grenzen duidelijker en kun je deze ook met meer zachtheid aangeven. Niet vanuit een afweerreactie, maar vanuit respect en compassie voor wat jij nodig hebt.

Compassie met jezelf is de basis voor compassie met de ander. Het kan de weg vrijmaken voor de ander om ook met compassie naar zichzelf en naar jou te kijken. Compassie maakt zacht. Compassie maakt toegankelijk. Compassie maakt krachtig. Compassie is liefde in actie.

Download de meditatie voor zelfcompassie
Wil je meer compassie in je leven, voor jezelf of voor de ander? Ik heb een meditatie voor je ingesproken, die je hieronder kunt downloaden.

Ken jij of ben jij iemand die in een ziekmakende relatie zit en wil je eruit? Of wil je het anders in jouw relatie? Kom eens praten. Elma van der Salm Vrouwentherapeut heeft ruime ervaring met dit thema. Haar aanpak is gericht op het helen van oude pijn en trauma´s en het ontwikkelen van een gezond zelfbeeld dat gebaseerd is in krachtige zelfliefde en -acceptatie.

 

 

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

3 redenen om vandaag te beginnen van jezelf te houden

Het wordt zo makkelijk gezegd: je moet gewoon een beetje van jezelf houden. Of: je kunt pas van een ander houden, als je van jezelf kunt houden. Maar dat van jezelf houden, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Want dat is toch hartstikke zweverig, al dat praten over “van jezelf houden”. Of het is gewoon egoïstisch! Vooral vrouwen zijn vaak zó op de ander gericht, dat ze vergeten aandacht en liefde aan zichzelf te geven. Toch is van jezelf houden belangrijk en gezond. Daarom deze keer: 3 super goede redenen om vanaf vandaag van jezelf te houden (en 1 praktische tip om meteen te doen).

Wat is dat eigenlijk, “van jezelf houden”?
Van jezelf houden betekent: jezelf accepteren zoals je bent, mét je goede en je mindere kanten. Het betekent tot rust komen bij jezelf en jezelf ruimte geven. Ruimte om datgene te doen wat je fijn vindt en wat jij nodig hebt. Van jezelf houden betekent, keuzes maken die jouw groei en ontwikkeling ondersteunen, zodat je gezond en vitaal blijft. Van jezelf houden betekent, relaties aangaan, die goed voor je zijn. Met mensen die vriendelijk voor je zijn, respectvol, geduldig en loyaal

Waarom zou je van jezelf houden?
Er zijn een heleboel redenen te bedenken waarom je van jezelf zou moeten houden. Ik geef je er drie.

De eerste reden waarom jij van jezelf zou moeten houden, is dat het jouw taak is om van jezelf te houden en niet die van een ander. De ander spiegelt slechts hoe jij jezelf ziet. Dat maakt jou verantwoordelijk voor jezelf! Dat is spannend, maar ook oneindig krachtig. Van jou houden kun je niet uitbesteden aan een ander.

De tweede reden om van jezelf te houden, is dat je, als je van jezelf houdt, ruimte schept voor de ander om in alle vrijheid van jou te houden. De ander hoeft niets te compenseren of goed te maken. De ander hoeft geen leegte in jou te vullen en kan dus ook volledig zichzelf zijn. Hoe ontspannen is dát!

De derde reden om vandaag nog te beginnen met van jezelf te houden, is een heel praktische: er is namelijk geen enkele reden om het niet te doen. Van jezelf houden kun je altijd en op ieder moment doen. Je hoeft niet te wachten op het juiste moment of tot de juiste persoon er is. Je hoeft het niet eens te voelen om ermee te beginnen.

Hoe doe je dat, van jezelf houden?
Heel praktisch: leg, terwijl je dit leest, je handen maar eens op je hart. Dat is de plaats in je lijf waar jij jouw “ik” voelt. Sluit je ogen en haal een paar keer rustig adem naar je handen toe. Misschien merk je dat het wat stiller wordt van binnen, wat rustiger. En zeg dan – luidop of zachtjes in jezelf – “ik houd van jou”. Herhaal dit een paar keer en voel wat er gebeurt in je lichaam. Blijf eens even bij dat gevoel, zonder er iets van te vinden. Het is zoals het is en het is jouw gevoel, jouw beleving, jouw ervaring. En dat is precies goed zoals het is. Deze kleine oefening kun je iedere keer doen, als je behoefte hebt aan liefde.

Heb jezelf van harte lief en ervaar wat dat doet met je leven en met je relaties.

Moeilijk?
Vind je het moeilijk om van jezelf te houden, omdat er misschien dingen in je leven gebeurd zijn of omdat je denkt dat jij niet om van te houden bent? Word je verdrietig, omdat het teveel pijn doet om van jezelf te houden? Zoek dan hulp en steun bij iemand die jou kan helpen die pijnlijke gebeurtenissen te verwerken. Want ook jij verdient het leven zoals dat in zijn meest prachtige vorm voor jou bedoeld is! Lees hier meer over mijn werkwijze of over de mogelijkheden voor bijzondere behandelingen.

Deze blog is een bewerking van mijn column die eerder verscheen in De Uitstraling regio De Kempen West.

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Internationale Vrouwendag

8 maart 2016 – Internationale Vrouwendag

Op 8 maart 1908 vond in New York de eerste staking door vrouwen plaats. De staking was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie en is beroemd geworden door onder meer de poëtisch verwoorde eis van de vrouwen: “brood en rozen”.

De staking was het prille begin van de strijd vóór de vrouwenemancipatie en tégen de vrouwendiscriminatie. In 1911 deed de Duitse socialiste Clara Zetkin tijdens een conferentie voor socialistische vrouwen in Kopenhagen het voorstel om 8 maart uit te roepen tot Internationale Vrouwendag. Een belangrijk besluit.

Ruim een eeuw later is het “socialistische” wel af van de Internationale Vrouwendag. Want in onze Nederlandse politiek vindt inmiddels bijna(!) iedere partij, dat vrouwen gewoon recht hebben op economische zelfstandigheid, op goede regelingen om zorg en arbeid te kunnen combineren, op vrouwelijke empowerment, op maatregelen tegen seksueel geweld, tegen discriminatie en tegen racisme.

En toch, en toch, en toch….

Hoogleraar Yvonne Benschop waarschuwt bij iedere lezing haar luisteraars, dat ze geen vrolijk verhaal komt vertellen. Want al jaren toont Yvonne met onderzoek aan, dat er nog veel te verbeteren valt aan de positie van vrouwen in de maatschappij en binnen organisaties. En dat het zelfs in ons vooruitstrevende landje niet vanzelf goed komt met de positie van vrouwen in de maatschappij en binnen organisaties.watch full xXx: Return of Xander Cage film online

Centraal in haar verhaal staan twee belangrijke speerpunten. Allereerst wil zij dat de wet op gelijk loon te allen tijde gehandhaafd blijft. Daar ligt discriminatie voortdurend op de loer.

Naast de gelijke beloning wil hoogleraar Benschop dat er ook een quotum voor vrouwen in topfuncties komt. Nuchter stelt ze: ‘Bedrijven die zeggen dat ze geen gekwalificeerde vrouwen kunnen vinden, zoeken niet goed genoeg’. En: ‘De emancipatie is pas voltooid als er ook middelmatige vrouwen aan de top zitten’.

Als ik Yvonnes woorden lees, denk ik zomaar ineens: zouden onze lampenmaakstertjes ooit maar hebben durven dénken over iets als gelijke beloning of topfuncties voor vrouwen?

(In deze blog is informatie verwerkt uit de Gelderlander van 8 maart jl.)

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin
FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

En de Oscar gaat naar…

Wat een geweldige reacties kreeg ik op mijn initiatief om een Oscar uit te reiken aan de Meest Oorspronkelijke Vrouw! Dank jullie wel voor jullie bijdragen.

Laten we snel overgaan naar het officiële gedeelte.

De genomineerden zijn (in willekeurige volgorde):

  • Angela Merkel. Genomineerd door Regina. Omdat zij vanuit haar overtuiging zich hard  blijft maken voor humane opvang van vluchtelingen, tegen de politieke stroom in.
  • Tilda Swinton. Genomineerd door Regina (ja, dat mocht, meerdere nominaties). Omdat zij met haar jongensachtige uitstraling haar eigen weg gaat, haar uiterlijk accepteert en er zelfs haar handelsmerk van heeft gemaakt.
  • Koningin Máxima. Genomineerd door Henriëtte. “Ondanks de gouden kooi waarin zij leeft blijft zij zichzelf. Ze is zelfs luizenmoeder op school en gaat ook met gewone mensen om. Ze kan ook op officiële momenten ineens zo lekker gek doen. Haar kracht inspireert mij”.
  • Kersti Vervloet. Genomineerd door Hélène Susanna. “Omdat zij mij als een van de eerste godinnen heeft geïnspireerd om ook te gaan stralen in alle kwetsbaarheid en zachtheid die ons vrouwen zo bijzonder maakt.”
  • Patricia van Walstijn. Genomineerd door Lianne. Zij inspireert mensen om meer vitaliteit te ontwikkelen en leert hen beter om te gaan met hun energie.
  • De Liefdesdokter (Inge van de Vorst). Genomineerd door Marieke. De Liefdesdokter geeft raad en recepten bij allerhande liefdesproblemen. Op haar spreekuren is het altijd warm en liefdevol.
  • Maartje en Renske. Genomineerd door Anne. “Het leven trekt aan hen. Maar zij laten zich daardoor niet uit het lood slaan. Ze zetten daarin allebei op hun eigen manier door. Dat bewonder ik in hen.”
  • Dieuwke. Genomineerd door Windy. “Ik nomineer mijn 13-jarige dochter Dieuwke voor de Oscar voor Meest Oorspronkelijke Vrouw. Zij voelt zo goed aan wat ze te doen heeft in haar leven en leeft daar ook naar, zonder zich iets aan te trekken van wat anderen van haar vinden, terwijl ze tegelijkertijd heel goed afgestemd blijft met en op de mensen om haar heen. Behalve als het om dierenleed gaat, daar is geen tolerantie mogelijk. Maar opkomen voor de dieren is dan ook haar levenstaak.”
  • Maya Angelou. Genomineerd door Louise. Haar gedicht hieronder zegt alles.

 

En dan nu…. *tromgeroffel*….


De Oscar voor De Meest Oorspronkelijke Vrouw gaat naar… 

Oscar alleenJullie allemaal! 

Omdat de kwaliteiten die jij in de ander ziet, ook in jou zelf aanwezig zijn! 

Anders zou je ze namelijk niet kunnen zien! En geloof me: óók de genomineerden hebben momenten dat ze het even niet weten. Ook zij kennen pijn en verslagenheid. Maar ze hebben een manier gevonden om daaruit hun kracht te putten! En dát maakt ze zo Oorspronkelijk en Echt. En Inspirerend. Juist omdat zij vrouwen zijn zoals jij en ik. Heel gewoon en tóch bijzonder.

Louise stuurde me onderstaand gedicht van Maya Angelou. Lees het met aandacht. Geloof dat wat er staat óók voor jou geldt. Iedere dag. Of je het nu voelt of niet.

Jij bent een Fenomenale Vrouw! De wereld heeft licht, kracht en liefde nodig. Het licht, de kracht en de liefde van Angela, Tilda en Regina, van Máxima en Henriëtte, van Kersti en Hélène Susanna, van Patricia en Lianne, van Inge en Marieke, van Maartje, Renske en Anne, van Dieuwke en Windy, van Maya en Louise. En van jou.

Oorspronkelijke_Vrouw

Phenomenal Woman
door Maya Angelou

Pretty women wonder where my secret lies.
I’m not cute or built to suit a fashion model’s size.
But when I start to tell them,
They think I’m telling lies.

I say,

It’s in the reach of my arms,
The span of my hips,
The stride of my step,
The curl of my lips.
I’m a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That’s me.

I walk into a room
Just as cool as you please,
And to a man,
The fellows stand or
Fall down on their knees.
Then they swarm around me,
A hive of honey bees.   

I say,

It’s the fire in my eyes,
And the flash of my teeth,
The swing in my waist,
And the joy in my feet.
I’m a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That’s me.

Men themselves have wondered
What they see in me.
They try so much
But they can’t touch
My inner mystery.
When I try to show them,
They say they still can’t see.   

I say,

It’s in the arch of my back,
The sun of my smile,
The ride of my breasts,
The grace of my style.
I’m a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That’s me.

Now you understand
Just why my head’s not bowed.
I don’t shout or jump about
Or have to talk real loud.
When you see me passing,
It ought to make you proud.

I say,

It’s in the click of my heels,
The bend of my hair,
the palm of my hand,
The need for my care.
’Cause I’m a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That’s me.

Maya Angelou, “Phenomenal Woman” from And Still I Rise. Copyright © 1978 by Maya Angelou. 

Bron: The Complete Collected Poems of Maya Angelou (Random House Inc., 1994)
FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Wie geef jij een Oscar voor “De Meest Oorspronkelijke Vrouw”

De Oscars zijn weer uitgereikt. Leonardo di Caprio wint –eindelijk– de prijs voor beste mannelijke acteur. Beste actrice, beste script, kostuums, titelsong, regisseur; het is allemaal bekend. Op sociale media kun je stemmen voor de beste én de slechtst geklede actrice.

Maar wat ík nou mis: een Oscar voor de Meest Oorspronkelijke Vrouw. De vrouw die écht is. Compromisloos zichzelf is. Als actrice, als personage, op het witte doek of ernaast. Zo’n vrouw die je zelf zou willen zijn, als je durfde.

Bijvoorbeeld omdat zij geaard is, in balans, energiek en vitaal. Omdat zij straalt en met heldere blik de wereld inkijkt. Omdat zij volledig op haar gemak is in haar lijf – of dit nu aan het heersende schoonheidsideaal voldoet of niet. Dat maakt haar waardig, dat maakt haar mooi, dat maakt haar aantrekkelijk.

Er schieten allemaal namen door mijn hoofd. Prachtvrouwen, prachtrollen, prachtpersonages. En bij jou vast ook. Daarom deze week een andere opzet van mijn blog: ik ga hem samen met jou schrijven.

Laat me weten wie volgens jou de Oscar voor de meest oorspronkelijke vrouw verdient. En vertel er in twee zinnen bij waaróm jij haar nomineert. Doe dat via een reactie hieronder, via Facebook, Twitter, mail, telefoon of per post. Jouw naam komt dan samen met jouw nominatie én motivatie in de blog te staan (als je anoniem wilt blijven, geef dat dan gerust aan).

Doe dit vóór a.s. donderdag 12.00 uur ’s middags. Donderdag om 16.00 uur publiceer ik de blog en reik ik mijn Oscar uit.

P.S. het mag ook je moeder zijn, je zus, of die lerares van vroeger op school.
FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Ben jij eigenwijs of trouw?

Half februari opende de grote tentoonstelling rondom het werk van Jhieronymus (Jeroen) Bosch. De surrealistische schilder uit de vijftiende eeuw. Hel en verdoemenis, overspel, porno voordat het woord bestond. En zelfs een schilderij met een transgender aan het kruis. Zo erg was het toen gesteld met de acceptatie van seksegelijkheid en vrijheid van geaardheid, dat een tot vrouw omgebouwde man gekruisigd werd. Of zit het toch anders?

Uitgehuwelijkt
Het schilderij waarover ik het hier heb, heet “Sinte Ontcommer aan het kruis”. Het vertelt het verhaal van een fictieve heilige. Een mooie jonge vrouw wordt door haar vader uitgehuwelijkt. Zij weigert, want zij heeft in het geheim een gelofte van kuisheid afgelegd. Hij wordt woedend, laat haar geselen en sluit haar op in de kelder. Daar bidt zij tot god om haar onaantrekkelijk voor mannen te maken. Ter plekke groeit een baard aan. Haar aanstaande wil daarna niet meer met haar trouwen. Haar vader besluit haar te laten kruisigen als straf voor haar ongehoorzaamheid.

Gekruisigd
Niks transgender dus, maar hier wordt de kruisiging van de vrouwelijke schoonheid, eigenzinnigheid en kracht afgebeeld. De kruisiging van een vrouw, die aantrekkelijk en begerenswaardig was vanwege haar uiterlijke schoonheid. Maar haar innerlijke waarden werden niet gezien. Zij stond voor haar eigen waarde van kuisheid en had er veel voor over om die te behouden. Zelfs haar leven.

Trouw
In mijn nieuwe e-boek “ABC van jouw vrouwelijke energie” lees je, dat trouw zijn aan jouw eigen waarden ongelofelijk belangrijk is. Dat bijvoorbeeld het beleven van sensualiteit en “wellness” niet een luxe cadeautje voor jezelf is, maar een noodzaak om jouw vrouwelijke energie optimaal te laten stromen.

Mooi = goed
Het verhaal van Sint Ontcommer is een verzonnen verhaal. Een legende. Maar er zit natuurlijk een kern van waarheid in: de waarheid dat vrouwen door de geschiedenis heen vooral op hun uiterlijk beoordeeld worden. En dat dit vaak grote consequenties heeft voor de waarde die hen wordt toegekend. Maar ook de waarde die vrouwen aan zichzelf toekennen. Want de ene waarde leidt tot de andere: mooi = aantrekkelijk = een grotere kans op een huwelijkspartner = jouw levensdoel bereikt hebben. In onze maatschappij slaan we zelfs stappen over en is het geworden “Mooi zijn = levensdoel”.

Waar(de)
Waarde. Daarin zit het woordje “waar”. Zijn jouw waarden echt waar voor jou? Of heb je ze klakkeloos overgenomen van je partner, je ouders, de maatschappij? Ben je gaan geloven dat je er pas toe doet als je “mooi” bent? En wat heeft dat met je gedaan?

Eigen waarden
Weet je wat waar is? Jouw waarde bepaal jij zelf door trouw te zijn aan wat waar is voor jou! Door trouw te zijn aan de waarden die jou de vrijheid geven om te leven zoals het voor jou bedoeld is. Stop met het doden van jouw eigen waarden, die niet gezien of ge”waar”deerd worden door de mensen om je heen.

Troost
Sinte Ontcommer is een troostheilige. Zij “ontcommert” degenen die verdriet hebben. Zij steunt in het bijzonder vrouwen die relatieproblemen hebben. Sinte Ontcommer laat zien, dat trouw blijven aan je eigen waarden iets kost. Maar als je niet trouw blijft aan jezelf, kost je dat je gevoel van eigenwaarde. En daar is op den duur óók niet mee te leven.

Benieuwd naar het e-boek “ABC van jouw vrouwelijke energie”? Je kunt het hier gratis bestellen. Je ontvangt het boek dan binnen 24 uur in je mailbox.

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin