Internationale Vrouwendag: Aandacht voor de Overgang

Het is vandaag Internationale Vrouwendag. In ons land een dag waarbij de nadruk vooral ligt op de achterstandspositie van de vrouw. Er wordt vooral aandacht besteed aan het onrecht dat vrouwen in het verleden, maar ook nu nog steeds, is aangedaan. De echtgenoot van een van mijn cliënten vertelde me vorige week echter, dat in andere culturen deze dag echt wordt gevierd als een ode aan de Vrouw. Er worden bloemen gekocht en het is een feestelijke dag. Als Vrouwentherapeut© in Nederland vraag ik vandaag aandacht voor één van de laatste taboes in het vrouwenleven: De Overgang!

De Overgang een taboe?
Ja! Alhoewel iedere vrouw erdoorheen gaat. En dus iedereen die een vrouw kent ermee te maken krijgt. Al is het zijdelings. Denk maar eens aan de partners, vrienden, kinderen, collega’s, werkgevers, buschauffeurs, buren van al die vrouwen. Iedereen die een vrouw van tussen de 40 en 60 jaar in zijn of haar omgeving heeft, komt in aanraking met de effecten van de overgang. En de gemiddelde vrouw kan dus gedurende een periode van grofweg 15 tot 20 jaar in haar leven te maken krijgen met klachten op lichamelijk, psychosociaal, emotioneel en seksueel gebied die te relateren zijn aan de overgang. Nooit bij stilgestaan hè?

Niks laten merken, niet over praten
Op dit moment in Nederland leven er meer dan 3 miljoen vrouwen in de fase die de Overgang heet. En die vrouwen nemen gewoon deel aan de maatschappij. Zij zitten niet ergens in een grot te wachten tot het overgaat… Ze zorgen voor hun gezin, voor hun zorgbehoevende ouders. Ze functioneren op hun werk en draaien hun huishouden. Ze maken carrière en regelen van alles en nog wat. En doen dat terwijl hun lichaam door een hormonale achtbaan gaat die vergelijkbaar is met de puberteit, maar misschien nog wel meer impact heeft.

Wat gebeurt er dan zoal?
Zo rond hun 40e beschikken vrouwen (gemiddeld genomen, uitzonderingen daargelaten) over nog maar 3% van de eicellen waarmee ze geboren zijn. Ja, je leest het goed: meisjes worden geboren met een voorraadje eicellen (of eigenlijk follikels waaruit eicellen rijpen, maar ik wil het niet te technisch maken) waar ze hun hele vruchtbare leven mee moeten doen. Dat voorraadje eicellen speelt een grote rol in de maandelijkse cyclus van opkomen en weer afnemen van vrouwelijke hormonen.

Die vrouwelijke hormonen zijn verantwoordelijk voor een onnoemelijk groot aantal processen in het lichaam van een vrouw. Van het stevig houden van de huid, tot het verdelen van vet over het lichaam. Van zwanger kunnen worden tot zich emotioneel welbevinden. Van het voelen van een diepe verantwoordelijkheid voor het welzijn van anderen tot het regelen van de lichaamstemperatuur. Ze hebben invloed op de zin in seks, zin in eten, zin om alleen te zijn of juist met mensen. En nog veel en veel meer.

In balans, uit balans, nieuwe balans
Je snapt dus, dat als er op al die terreinen van alles gaat veranderen als er ook maar iets verandert in die hormoonbalans. En dat gebeurt dus al vanaf ongeveer het 40e levensjaar van een vrouw! Op den duur raakt het mandje met eicellen leeg en stopt de menstruatie voorgoed: dát is de menopauze. De overgang is de gehele periode van aanpassing van het lichaam aan de afname van vrouwelijke hormonen. Die Overgang, dat is écht een hele overgang…

Taboe? Of serieus nemen
Waarom is dit zo’n taboe? Waarom wordt er vaak zo lacherig over gedaan? “Het zal de overgang wel zijn..” Met andere woorden: dan hoef je het niet zo serieus te nemen, het gaat wel weer over. Soms krijgt een vrouw dermate ernstige klachten, dat ze ermee naar de huisarts gaat. Niet zelden wordt dan de diagnose depressie of burnout gesteld en krijgt zij antidepressiva voorgeschreven. Dat kán helpen. Maar meestal maar tijdelijk. En de bijwerkingen zijn niet mis te verstaan, bijvoorbeeld doordat deze middelen een negatieve invloed hebben op de lustbeleving. Iets wat je juist niet wilt.

De overgang is geen depressie! Die depressieve- of burnoutklachten zijn reëel, maar komen juist vaak uit iets heel anders voort. De hormoonwisseling tijdens de overgang maakt alleen, dat die onderliggende oorzaken niet meer genegeerd kunnen worden. En dat je er dus mee aan de slag mag. En hoe vroeger je dat doet, hoe minder last je van nare overgangsverschijnselen zult hebben.

De overgang als wake-up call om onverwerkte pijn aan te pakken
en te leren anders (beter!) met jezelf om te gaan?

De overgang als wake-up call om eindelijk eens iets te gaan doen
aan de chronische stress in je leven?

De overgang als uitnodiging van het leven om
-door het ongemak en de pijn heen-
je te ontwikkelen tot wijze, waardige vrouw
die haar plaats met kracht en zelfkennis inneemt?

Het antwoord op al deze vragen is een hartverwarmend: Ja!

Dát lijkt met niet bepaald iets om in een verdomhoekje te stoppen, maar juist iets om aan te gaan, als het nodig is met de juiste begeleiding en hulp.

Als Vrouwentherapeut© ben ik sinds kort gecertificeerd SDDO-Overgangstherapeut® en kun je bij mij terecht voor hulp en ondersteuning in deze turbulente levensfase. Daarbij roep ik indien nodig de expertise in van Liesbeth Messing, orthomoleculair therapeut i.o. en Hormoontrainer met wie ik een samenwerkingsverband ben aangegaan om vrouwen in de overgang optimaal en multidisciplinair te kunnen ondersteunen.

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin